1931-1940 (β΄)

Οι αθλοπαιδιές

(μπάσκετ, βόλεϊ, χάντμπολ)

       

Η ομάδα μπάσκετ στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος 1938
που αναφέρεται ως "πρωταθλήτρια 1937", αν και δεν ήταν.

Στα εκτός στίβου αθλήματα ο Πανιώνιος είχε σταθερή παρουσία με αρκετές διακρίσεις κυρίως στις αθλοπαιδιές, αφού η ποδοσφαιρική ομάδα είχε διαλυθεί. Στο μπάσκετ ήταν δευτεραθλητής Αθηνών-Πειραιώς το 1938, τριταθλητής Ελλάδος το 1935 και είχε άλλες δυο συμμετοχές στην τελική φάση (1930, 1939). Σημαντικοί παίκτες και διεθνείς: Καμιζούλης, Βάσσης, Χατζηδάκης, Δημητριάδης, Δημάδης. Στο βόλεϊ μετείχε κανονικά στα πρωταθλήματα ανδρών και γυναικών χωρίς να πετύχει κάποια διάκριση. Το χάντμπολ (11 παικτών) έγινε ολυμπιακό άθλημα το 1936. Ο πάντα πρωτοπόρος σύλλογος είχε ιδρύσει τμήμα από το 1930 και μετείχε στο αθηναϊκό πρωτάθλημα ως το 1940. Το 1935 τερμάτισε στη δεύτερη θέση. Βασικό μέλος των ομάδων μπάσκετ, βόλεϊ και χάντμπολ ήταν ο Γιώργος Ρουσσόπουλος, στον οποίο οφείλεται η αναδημιουργία του ποδοσφαιρικού τμήματος το 1940.

1931-1940 (α΄)

Οι διακρίσεις στο στίβο συνεχίζονται






Το λογότυπο του Πανιωνίου τη δεκαετία του '30.

       

Η δεκαετία αυτή βρίσκει το σύλλογο να έχει ανακτήσει το κύρος του και να έχει καταξιωθεί στην αθηναϊκή κοινωνία. Αν και έχει μείνει ορφανός μετά το θάνατο του Δάλλα και συνεχίζει να είναι ανέστιος, μιας και φιλοξενείται στο Παναθηναϊκό Στάδιο, το τμήμα στίβου παράγει συνεχώς νέα ταλέντα. Βαλκανιονίκες αναδείχθηκαν: ο Ηλίας Μισαηλίδης (4Χ400μ δυο φορές), ο Σπύρος Καμιζούλης (4Χ100, δυο φορές), ο Δημήτρης Φατσέας (110μ εμπ, 4Χ100μ) και ο Νίκος Σύλλας (δισκοβολία). Πανελληνιονίκες ήταν: ο αειθαλής Καραμπάτης (1931: σφαίρα, ελληνική δισκοβολία και 2^ος στη σφύρα), ο Ναπολέων Παπαγεωργίου (ακόντιο: 1935, 1936, 1937, 1940), ο Νίκος Στεφανάκης (σφαίρα: 1936, 1937, 1938, 1940), ο Β. Βεϊνόγλου (1933: 110μ εμπ), ο Ηλίας Μισαηλίδης (1937: 400μ), Χρήστος Ναυπλιώτης (1937: τριπλούν, 1939: ύψος άνευ φοράς), Νίκος Σύλλας (1940: δίσκος, ελληνική δισκοβολία) και οι ομάδες 4Χ100μ (1932) και βαλκανικής σκυταλοδρομίας (1935). Στις γυναίκες πανελλήνιες νίκες κατέκτησαν: η Σοφία Μπεναρδή (1931: 80μ εμπ) πριν μεταπηδήσει στον Παναθηναϊκό, η Ειρήνη Αρμάου (σφαίρα: 1932, 1935) και η Γεωργία Στεργίου 18 φορές πανελληνιονίκης  (1931 ως 1940 σε σφαίρα, δίσκο, ακόντιο). Συνολικά κατά τη δεκαετία αυτή οι αθλητές και οι αθλήτριες του συλλόγου κατέκτησαν πάνω από 40 πανελλήνιες νίκες και κατέρριψαν πολλά πανελλήνια ρεκόρ. Στους πανελλήνιους αγώνες ανδρών ο σύλλογος αναδείχθηκε δυο φορές δευτεραθλητής Ελλάδος (1931, 1940). Στο πρωτάθλημα γυναικών είχε σταθερά πρωταγωνιστικό ρόλο και ήταν τρεις φορές δευτεραθλητής Ελλάδος (1931, 1932, 1935). Το 1935 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος εφήβων. Διοργάνωνε αθλητικούς αγώνες, όπως οι Λαϊκοί, τα Δάλλεια, οι Πανιώνιοι αγώνες. Συμμετείχε σε διοργανώσεις άλλων σωματείων, όπως στα Α΄ Βενιζέλεια το 1936, στα Παναθήναια και στους Αβερώφειους αγώνες. Επίσης, αναλάμβανε διοργανώσεις κατ’ εντολήν του ΣΕΓΑΣ, όπως το πρωτάθλημα στίβου Αττικοβοιωτίας του 1932, τα περιφερειακά πρωταθλήματα ανωμάλου δρόμου κ.ά.

1921 – 1930 (Ζ΄ μέρος)

Τα υπόλοιπα αθλήματα

(πάλη, άρση βαρών, κολύμβηση, πόλο,

μπάσκετ, χάντμπολ, ποδηλασία)






Η ασπίδα που καθιερώθηκε
ως έμβλημα το 1929

   

Εκτός από το αθλητικό, το ποδοσφαιρικό και το τμήμα αθλοπαιδιών που λειτούργησαν σχεδόν αμέσως με την εγκατάσταση στην Αθήνα, σταδιακά πήραν μπρος και τα υπόλοιπα αθλητικά τμήματα. Κάποια από αυτά, όπως η πάλη και η άρση βαρών, αποτελούσαν παράρτημα του αθλητικού τμήματος, αφού διεξάγονταν ταυτόχρονα με τους πανελλήνιους αγώνες στίβου. Το μπάσκετ ανδρών ανήκε στο τμήμα αθλοπαιδιών και λειτούργησε από το 1923. Από το 1929 λειτούργησε και ομάδα χάντμπολ. Το τμήμα κολύμβησης και η ομάδα πόλο μετείχαν στο πανελλήνιο πρωτάθλημα από το 1926. Παρομοίως, το ίδιο έτος ιδρύθηκε και το ποδηλατικό τμήμα και έλαβε μέρος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα.

1921 – 1930 (Στ΄ μέρος)

O Πανιώνιος εισάγει το γυναικείο βόλεϊ στην Ελλάδα

Πρωταθλητής χωρίς ήττα: 1928, 1929

Το 1926, με πρωτοβουλία του προέδρου του Πανιωνίου Δημητρού Δάλλα, ο ιστορικός σύλλογος δημιουργεί γυναικεία αθλητική ομάδα και διοργανώνει τους πρώτους επίσημους γυναικείους αγώνες στίβου. Οι αντιδράσεις πολλές. Πάμπολλα τα αρνητικά και ειρωνικά σχόλια στον τύπο, ακόμα και από επίσημα χείλη που αρθρογραφούν εναντίον της συμμετοχής των γυναικών στον αθλητισμό επιστρατεύοντας κάθε είδους απίθανο επιχείρημα περί ηθικής, γυναικείας ανατομίας, γυναικείας ψυχοσύνθεσης κλπ. Παρ’ όλα αυτά οι γυναίκες επιμένουν και με τη βοήθεια των γυμναστριών στα γυμνάσια θηλέων δημιουργούν γυναικείους αθλητικούς πυρήνες. Όσες δέχονται ισχυρές πιέσεις από τον οικογενειακό και κοινωνικό περίγυρο βρίσκουν αθλητική διέξοδο στο βόλεϊ, το οποίο η κοινωνία αντιμετώπιζε ως ένα νεανικό παιχνίδι και όχι ως άθλημα. Ο Δάλλας είναι από τους πρώτους που αντιλαμβάνεται πως το νέο άθλημα του βόλεϊ μπορεί να αποτελέσει το όχημα για την ανάπτυξη του γυναικείου αθλητισμού.

1921 – 1930 (Ε΄ μέρος)

O Πανιώνιος διοργανώνει τα πρώτα

πρωταθλήματα βόλεϊ στην Ελλάδα



Γήπεδο "Λούνα παρκ"
Πρωτάθλημα Αθηνών 1927
Πανιώνιος - Γουδί



Η καταστροφή του 1922 μπορεί να ξερίζωσε τον ιστορικό σύλλογο από τη Σμύρνη αλλά δεν κατάφερε να ξεριζώσει την θέληση για πρόοδο και δημιουργία όσων κατάφεραν να γλυτώσουν από τη λαίλαπα του πολέμου. Ένα σημαντικό κεφάλαιο της ανεκτίμητης συνεισφοράς του Πανιωνίου στον ελληνικό αθλητισμό είναι η εισαγωγή στην Ελλάδα του αθλήματος του βόλεϊ για άνδρες και γυναίκες. Με την διοργάνωση ειδικών πρωταθλημάτων από το 1925 ως το 1930 κατάφερε να καθιερώσει την πετοσφαίριση ως ξεχωριστό άθλημα αντί για ένα παιχνίδι αναψυχής, όπως αντιμετωπιζόταν ως τότε. Αξίζει να γίνει γνωστή στις λεπτομέρειές της αυτή η προσπάθεια, ώστε να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της κυανέρυθρης προσφοράς στον ελληνικό αθλητισμό.

1921 – 1930 (Δ΄ μέρος)

Η ποδοσφαιρική ομάδα



Ποδηλατοδρόμιο Νέου Φαλήρου
Τελική φάση πρωταθλήματος 1922-23
Πανιώνιος - Πειραϊκή Ένωσις: 0-0



Το ποδοσφαιρικό τμήμα ήταν το δεύτερο που λειτούργησε αμέσως μετά την καταστροφή του 1922. Ήδη στο πρώτο Δ.Σ. της προσφυγιάς, που συγκροτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1922, ορίστηκαν ως έφοροι ποδοσφαίρου οι Δ. Αγγελομάτης και Σ. Γροσομανίδης. Ο σύλλογος δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς 1922-23, όπου τερμάτισε στη 2^η θέση. Την επόμενη σεζόν πήρε την 3^η θέση, ενώ παράλληλα μετείχε στο πρώτο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ (1923-24). Όμως, στη συνέχεια η ομάδα σχεδόν διαλύθηκε λόγω ελλείψεως ποδοσφαιρικού γηπέδου και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Αλλά ας δούμε την πορεία της ποδοσφαιρικής ομάδας ανά σεζόν.

1921 – 1930 (Γ΄ μέρος)

Ο Καραμπάτης και οι άλλοι αθλητές



Δημητρός Καραμπάτης



Τη δεκαετία του ’20 ο Πανιώνιος ανέδειξε μια πλειάδα πρωταθλητών, στους οποίους θα αναφερθούμε αναλυτικά, με πρώτο των πρώτων τον Καραμπάτη, ο οποίος αφού ξέφυγε από τη μανία των Τούρκων κατέφυγε αρχικά στην Κύπρο για να έρθει στη συνέχεια στην Αθήνα.

Δημητρός Καραμπάτης (1899-1964):  Ο Καραμπάτης, που είχε δείξει το ταλέντο του στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας, τη δεκαετία αυτή θα κυριαρχήσει στον ελληνικό αθλητισμό, κυρίως στις ρίψεις. Στις 17 Ιουλίου 1922, στη Σμύρνη, πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ στην ελληνική δισκοβολία με 38,94μ. Είχε συμμετοχή σε τρεις ολυμπιάδες: 1920 (100μ, 200μ), 1924 και 1928 (σφαίρα, δίσκος). Κατέκτησε 4 μετάλλια στους Βαλκανικούς Αγώνες: 1929 (χάλκινο στη σφαίρα), 1930 (ασημένιο στην ελληνική δισκοβολία και χάλκινο στη σφύρα) και 1931 (ασημένιο στην ελληνική δισκοβολία). Αναδείχθηκε 11 φορές πανελληνιονίκης στίβου: 1920 (192μ, 400μ), 1926 (σφαίρα, δίσκος, ελληνική δισκοβολία), 1927 (σφαίρα), 1928 (σφαίρα, δίσκος, ελληνική δισκοβολία), 1931 (σφαίρα, ελληνική δισκοβολία) και Νοτίου Ελλάδος το 1929 (ελληνική δισκοβολία). Επίσης, είχε πολλές δεύτερες και τρίτες θέσεις και στα παραπάνω αλλά και σε άλλα αγωνίσματα (π.χ. στα 110μ εμπ. το 1920, σφύρα το 1931), ενώ αγωνιζόταν και στο αθλητικό πένταθλο (192μ, 1.500μ, μήκος, ακόντιο, δισκοβολία). Συνολικά στην καριέρα του πέτυχε 10 νίκες στους Πανιώνιους Αγώνες και τιμήθηκε τρεις φορές με το Χρυσό Σταυρό του Πανιωνίου, την ανώτερη διάκριση του συλλόγου. Επίσης, αναδείχθηκε πολυνίκης στα Παναθήναια 1922 και 1923, νικητής στους Παναιγύπτιους 1922, Αγώνες Ολυμπιακού Σικάγο 1925, Παγκύπριους 1927, Ελληνογερμανικούς 1928 κλπ. Πέτυχε 7 πανελλήνια ρεκόρ (100μ, 200μ, 4Χ100μ, δίσκος, ελληνική δισκοβολία, σφύρα).