Η επάνοδος του Πανιώνιου στις ευρωπαϊκές
διοργανώσεις μετά από 11 χρόνια τη σεζόν που πέρασε, σηματοδότησε παράλληλα μια
σπουδαία επέτειο, καθώς συμπληρώθηκε μισός αιώνας από το 1975 που είχε την
πρώτη του ευρωπαϊκή εμπειρία. Από το περασμένο καλοκαίρι είχα κατά νου να κάνω
ένα αφιέρωμα, μια μικρή ανασκόπηση, στα πενήντα χρόνια ευρωπαϊκών ταξιδιών της
ομάδας αλλά το άφησα για φέτος ώστε να συμπεριλάβω και την πρόσφατη συμμετοχή. Η
απογοητευτική παρουσία σε Ελλάδα και Ευρώπη με προβλημάτισε, αν άξιζε να
υπενθυμίσω «περασμένα μεγαλεία», όπως έγραφε ο Διονύσιος Σολωμός για τη
ρημαγμένη πατρίδα:
«Δυστυχής! Παρηγορία μόνη σου έμενε να λες,
περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις»
[«Ύμνος εις την Ελευθερίαν», στιχ. 17-20].
Τελικά το αποφάσισα. Ανεξάρτητα από την τωρινή δύσκολη συγκυρία, η ιστορία του συλλόγου είναι οδηγός για το μέλλον. Αρκεί να θυμηθούμε πως ένας αντίστοιχος υποβιβασμός είχε συμβεί και το 1980. Και τότε έπειτα από μια μέτρια χρονιά, στην οποία δυο νίκες χώριζαν την ομάδα από την ευρωπαϊκή έξοδο, υποβιβάστηκε πέφτοντας θύμα πολλαπλής ισοβαθμίας. Όμως, ανασηκώθηκε, ανέβηκε ξανά στην Α1 και πολύ σύντομα πρωταγωνιστούσε πάλι σε Ελλάδα και Ευρώπη.
