Αγωνιστικές αδυναμίες και παρασκήνιο
εμπόδισαν την πρωτιά στον όμιλο
Η
χρονιά ξεκίνησε με φιλοδοξίες. Ήταν φανερό πως η Καλαμάτα, ο βασικός αντίπαλος
για το στόχο της ανόδου, είχε ενισχυθεί αγωνιστικά και προπονητικά, αλλά υπήρχε
κρυφή αισιοδοξία ότι ο Ιστορικός μπορούσε να κάνει την υπέρβαση. Είχε επιλεγεί
έγκαιρα ένας σοβαρός προπονητής, ο Παύλος Δερμιτζάκης, είχε ξεκινήσει ο
προγραμματισμός από το Μάιο και υπήρχε μια ελπιδοφόρα ατμόσφαιρα. Στην πορεία,
μέχρι την έναρξη του πρωταθλήματος, το πράγμα κάπως βάλτωσε. Λύθηκαν συμβόλαια
πολλών βασικών παικτών (Πότσι, Τσερίσεφ, Μπούσης, Τσόρνομαζ, Σεμπά,
Νοικοκυράκης, Γεμιστός), χωρίς να αποκτηθούν ισάξιοι αντικαταστάτες, ενώ υπήρξε
μεγάλη καθυστέρηση στην ανανέωση του αρχηγού Τάσου Αυλωνίτη, μια εκκρεμότητα
που πυροδότησε πολλά σχόλια μέχρι να λήξει.
Παράλληλα
παίζονταν παρασκηνιακά παίγνια: με τη συγκρότηση της κατηγορίας, με τις Β΄
ομάδες που άλλες χάθηκαν (ΑΕΚ Β΄) άλλες αναστήθηκαν (Ολυμπιακός Β΄), με τη
συγκρότηση ή όχι δύο ομίλων στην Σούπερ Λίγκα 2, με την Καλαμάτα να διασπείρει
φήμες για οικονομικές εκκρεμότητες της ΠΑΕ Πανιώνιος κ.ά.
Στο
μεταξύ στα φιλικά του Αυγούστου η ομάδα δεν έπειθε, είχε δυσκολία στο
σκοράρισμα, δεν είχε αυτοματισμούς, δεν πέτυχε ούτε μία νίκη επί ισοδύναμου
αντιπάλου. Κάπως έτσι φτάσαμε στην έναρξη του πρωταθλήματος, στο οποίο από την
αρχή η Καλαμάτα πήρε διαφορά +2β, την οποία διατήρησε σχεδόν ως το τέλος. Η
ήττα στην Καλαμάτα και μια ισοπαλία αύξησαν τη διαφορά στους +7β, η οποία για τα
πλέιοφ μειώθηκε στους +3β. Στο ξεκίνημα των πλέιοφ ο Πανιώνιος έπιασε για πρώτη
και μοναδική φορά την κορυφή αλλά στη συνέχεια απογοήτευσε. Οι συνεχείς
απώλειες βαθμών έδωσαν άνετο προβάδισμα στην Μαύρη Θύελλα και την πρωτιά στον
όμιλο.






