Επιστροφή στην Ευρώπη αλλά… υποβιβασμός
Η περσινή μας ανασκόπηση για το μπάσκετ είχε τίτλο «Το μπάσκετ επέστρεψε για τα καλά» και υπότιτλο «Επιστροφή στην Basket League, έξοδος στην Ευρώπη». Τίποτε δεν προοιώνιζε την τραγική κατάληξη της φετινής σεζόν. Κι ο πιο απαισιόδοξος οπαδός θα συμβιβαζόταν με μια μέτρια ευρωπαϊκή πορεία και μια θέση στα πλέιοφ του πρωταθλήματος. Το γεγονός πως από το ξεκίνημα ως το τέλος η ομάδα θα παρέμενε σφηνωμένη στον πάτο της βαθμολογίας σε Ελλάδα και Ευρώπη, δεν περνούσε από το μυαλό κανενός πανιώνιου. Αλλά ούτε όσοι ασχολούνται με το μπάσκετ περίμεναν αυτή την εξέλιξη. Η πραγματικότητα τους διέψευσε όλους. Ο ανταγωνισμός αποδείχθηκε πολύ σκληρός και η διαφορά από τη διάκριση ως την καταστροφή ήταν πολύ μικρή: μόλις δυο νίκες απείχε η 13η θέση κι ο υποβιβασμός από την 8η που οδηγούσε στα πλέιοφ. Αν κάτι απέδειξε η φετινή περιπέτεια είναι πως την εποχή του αμείλικτου επαγγελματισμού τα λάθη δεν συγχωρούνται, ακόμα κι όταν υπάρχουν σοβαροί επενδυτές, όπως οι εξαίρετοι κύριοι Ηλιάδης και Μικρόπουλος της ΚΑΕ Πανιώνιος. Δυστυχώς, η ιστορία και η αγάπη για τη φανέλα δεν παίζει μπάλα. Ανασυγκρότηση, λοιπόν, και φτου απ’ την αρχή ώστε η ομάδα να επιστρέψει εκεί που δικαιωματικά ανήκει.
Στο ξεκίνημα όλα
μοιάζανε τέλεια. Το παλατάκι της Γλυφάδας κατάμεστο, όνειρα για ευρωπαϊκά ταξίδια,
τα διαρκείας σε καλό αριθμό, η στήριξη των οπαδών δεδομένη ακόμα και όταν
άρχισαν τα δύσκολα, όταν ήρθαν οι συνεχείς ήττες σε Ελλάδα και EuroCup. Κι όμως, κάτι δεν κόλλαγε από την αρχή. Οι
υποψιασμένοι το βλέπανε. Οι υπόλοιποι, οι μη επαΐοντες, περιμέναμε να φτιάξουν
τα πράγματα μόλις στρώσει η ομάδα. Μας είχε αποκοιμίσει η νίκη στον πρώτο
ευρωπαϊκό αγώνα, μια νίκη όμως που ενώ φαινόταν άνετη ήρθε με πολύ αγχωτικό
τρόπο στην παράταση, καθώς η ομάδα σχεδόν κατέρρευσε στο τελευταίο δεκάλεπτο.
Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε σε πολλά ματς στη συνέχεια αλλά με ήττες. Καλή
απόδοση για τρία δεκάλεπτα, κατάρρευση στο τέταρτο. Η ομάδα έχανε ματς που μπορούσε
να έχει καθαρίσει από νωρίς. Αυτό κατέληξε να γίνει μοτίβο. Όμως, επαναλαμβανόμενο
γεγονός μόνο τυχαίο δεν είναι. Ούτε το άγχος ως δικαιολογία είναι αποδεκτό σε
τέτοιο επίπεδο. «Κάτι σάπιο υπήρχε στο βασίλειο της Δανιμαρκίας», για να
χρησιμοποιήσουμε την περιβόητη φράση του Σαίξπηρ από τον «Άμλετ».
Ο σοβαρός
τραυματισμός το Νοέμβριο του βασικού γκαρ Μιχάλη Λούντζη χειροτέρεψε την ήδη προβληματική
κατάσταση. Η ευρωπαϊκή συμμετοχή εξελίχθηκε σε βραχνά καθώς έγινε φανερό πως η
ομάδα δεν είχε χτιστεί για να ανταποκριθεί σε δύο ανταγωνιστικές διοργανώσεις,
με δυο ματς την εβδομάδα, συνεχή ταξίδια κι ελάχιστο ενδιάμεσο χρόνο για
ξεκούραση, προπονήσεις κλπ. Οι σπασμωδικές κινήσεις που έγιναν το φθινόπωρο,
αγωνιστικές και διοικητικές, δεν απέδωσαν. Στο ξεκίνημα του β΄ γύρου έγιναν πιο
σοβαρές μεταβολές στο προπονητικό τιμ και στο ρόστερ. Η ομάδα πάλεψε υπό
καλύτερες προϋποθέσεις, αναπτερώθηκαν οι ελπίδες αλλά, όπως αποδείχθηκε είχε
χαθεί πολύτιμος χρόνος. Άλλωστε στο πρωτάθλημα δεν παίζεις μόνος σου. Είχαν
ενισχυθεί και οι αντίπαλοι.
Πάντως, όταν έξι
ομάδες συνωστίζονται στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης με διαφορά μόλις δύο
βαθμών, είναι άδικο να κρίνεται ο υποβιβασμός από τις διαφορές πόντων στα
μεταξύ τους παιχνίδια, διαφορές που προκύπτουν σε ανύποπτο χρόνο κατά τη
διάρκεια της σεζόν, όταν οι ομάδες ενδιαφέρονται πρωτίστως για τη νίκη και όχι για
τους πόντους. Επί πλέον υπάρχουν ματς που κρίνονται στην παράταση. Πιο δίκαιο θα
ήταν να γίνουν αγώνες πλέι-άουτ, ειδικά όταν οι ομάδες είναι τόσο κοντά όπως
φέτος.
Ας δούμε
αναλυτικά την πικρή αυτή χρονιά. Κι ας ελπίσουμε στην άμεση επάνοδο,
ενδεχομένως και στην παραμονή με wild card.






