Κυανέρυθρο άρωμα στο Μουντιάλ 2014

Κυανέρυθρο άρωμα στην Εθνική ομάδα

Εννιά μέλη της Εθνικής ομάδας έχουν Πανιώνια προέλευση

Είτε ως μέλη του προπονητικού τιμ είτε ως ποδοσφαιριστές, εννιά μέλη της εθνικής ομάδας προέρχονται από τα σπλάχνα του συλλόγου της Ν. Σμύρνης. Εκεί ανδρώθηκαν ως παίκτες,

απέκτησαν ευρωπαϊκή εμπειρία, έγιναν διεθνείς με τις «μικρές» εθνικές ομάδες, πριν πετάξουν για άλλες πολιτείες. Επομένως, η συμβολή του Ιστορικού στο κατόρθωμα της

πρόκρισης στο Μουντιάλ είναι σημαντική, έστω και αν είναι  έμμεση και δεν είναι φανερή με την πρώτη ματιά.

1941-1950 (δ΄)

Σεζόν 1948-49

Δευτεραθλητής Αθήνας









ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ, σεζόν 1948-1949.

    
         
 

Τη σεζόν 1948-49, η κυανέρυθρη αρμάδα έκανε καταπληκτική πορεία και διεκδίκησε μέχρι τέλους τον τίτλο από τον Παναθηναϊκό. Τελικά, τερμάτισε στη δεύτερη θέση δυο βαθμούς πίσω από τους πράσινους. Στην επιτυχημένη πορεία μεγάλη ήταν η συνεισφορά του προπονητή Γιάννη Χέλμη, που ανέλαβε την προγύμναση της ομάδας στην αρχή της σεζόν. Τον διαδέχθηκε ο βετεράνος Γιώργος Ρουσσόπουλος, ο οποίος αγωνίστηκε και ως τερματοφύλακας σε μερικά ματς. Από τις αρχές του 1949 την προπόνηση των παικτών ανέλαβε ο παλιός ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ Παπαδόπουλος.

Τη χρονιά αυτή υπήρχαν πολλοί στρατευμένοι. Η διοίκηση φρόντισε οι βασικοί να βρίσκονται σε μονάδες κοντά στο κέντρο, βασικά στην Αεροπορία, ώστε να παίρνουν άδειες. Στους έξι ήδη υπηρετούντες (Τσολιά, Πεντζαρόπουλο, Κερδεμελίδη, Τσουχνικά, Μαρουλίδη, Φασουλιώτη) προστέθηκαν άλλοι τέσσερις: Κωστάρας, Κακουλίδης (Στρατός Ξηράς) και Σκορδίλης, Ιακ. Ζαρκάδης (Αεροπορία). Μαζί με τους μόνιμους στρατιωτικούς Βενετσάνο και Ευαγγελίδη, ο σύλλογος αριθμούσε ούτε λίγο ούτε πολύ δώδεκα (12) μάχιμους στην Α΄/Β΄ ομάδα. Από την άλλη απολύθηκε ο Λέκκας που επέστρεψε στο σύλλογο αλλά δεν κατάφερε να ξαναβρεί θέση στην Α΄ ομάδα.

1941-1950 (γ΄)

Σεζόν 1947-48

Μια μεταβατική χρονιά





Πανιώνιος: η ομάδα του 1948

Η σεζόν 1947-48 ήταν μια μεταβατική χρονιά για τον Πανιώνιο, αφού είχε στρατευμένους βασικούς του ποδοσφαιριστές, ενώ έχασε για τρεις μήνες τον Τσολιά λόγω τιμωρίας. Τερμάτισε στην 4^η θέση στο πρωτάθλημα Αθήνας και δεν προκρίθηκε στην τελική φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος. Στο Κύπελλο Ελλάδος έφτασε ως τα προημιτελικά, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Έφορος στο ποδοσφαιρικό τμήμα ορίστηκε ο Στέφανος Νικολαΐδης, με βοηθούς τους Κ. Παπάζογλου και Ι. Καταλειφό, στη θέση του Ρουσσόπουλου ο οποίος ανέλαβε προπονητής.

1941-1950 (β΄)



Σεζόν 1946-47

Πρωταθλητής Αθήνας παρά… ένα γκολ

Τριταθλητής Ελλάδος




ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 1946-1947

             

Στα τέλη της δεκαετίας του ’40 επί τρεις σεζόν ο Ιστορικός έχασε τον τίτλο στο παρά πέντε. Το 1946-47 αφού έδωσε συναρπαστική μάχη με ΑΕΚ και ΠΑΟ, έχασε τον τίτλο λόγω χειρότερου συντελεστή τερμάτων. Ως δευτεραθλητής Αθήνας προκρίθηκε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, το οποίο διεκδίκησε ως το τέλος, τερματίζοντας τρίτος, μόλις δύο βαθμούς πίσω από τον πρωταθλητή Ολυμπιακό. Ήταν η ομάδα των: Νίκου Πεντζαρόπουλου, Γιάννη Κερδεμελίδη, Βασίλη Ευαγγελίδη (ή Μπαρμπαγιώργου), Ιάκωβου και Νίκου Ζαρκάδη, Βασίλη Στάικου (κυρά-Μαρία), Γιάννη Σκορδίλη, Φώτη Τσολιά, Κώστα Σωτηριάδη (Κωστάρα), Αδάμ Τσουχνικά, Ανδρέα Λέκκα, Αντώνη Βενετσάνου, Μίμη Χούμη, οι οποίοι συνέχισαν την επόμενη δεκαετία στον Πανιώνιο ή σε άλλους συλλόγους, και πολλοί στελέχωσαν την Εθνική ομάδα. Ο Ρουσσόπουλος φρόντισε να βρει δουλειά στους άνεργους, έτσι δέθηκαν με το σύλλογο και αφιερώθηκαν σε αυτόν.

1941-1950 (α΄)

Η αναγέννηση της ποδοσφαιρικής ομάδας




Η ομάδα της Κατοχής.

     
    Τη «μισή» αυτή δεκαετία, που έκοψε στα δύο ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος, μπαίνουν οι βάσεις για τη δημιουργία της ποδοσφαιρικής ομάδας η οποία θα πρωταγωνιστήσει τα επόμενα χρόνια. Χτισμένη στα χρόνια της κατοχής από το Γιώργο Ρουσσόπουλο με παίκτες από τη Νέα Σμύρνη και τις γειτονικές συνοικίες, μετά την κατοχή θα ενταχθεί στην Α΄ κατηγορία και θα πρωταγωνιστεί συνεχώς στο πρωτάθλημα Αθηνών. Το 1947 θα χάσει τον τίτλο από την ΑΕΚ λόγω χειρότερου συντελεστή τερμάτων. Το 1949 και το 1950 ήταν δεύτερος, μόλις δύο βαθμούς πίσω από Παναθηναϊκό και ΑΕΚ αντίστοιχα. Ήταν η ομάδα των: Πεντζαρόπουλου, Κασάπογλου, Κερδεμελίδη, Ιάκ. & Νικ. Ζαρκάδη, Παυλίδη, Στάικου, Σκορδίλη, Νεστορίδη, Τσολιά, Σωτηριάδη, Τσουχνικά και Θανάση Σαραβάκου, οι οποίοι θα συνεχίσουν και την επόμενη δεκαετία στον Πανιώνιο ή σε άλλους συλλόγους, ενώ θα στελεχώσουν την εθνική ομάδα.

1931-1940 (δ΄)

Εγκατάσταση στη Νέα Σμύρνη





  
Το σημαντικότερο γεγονός της δεκαετίας αυτής ήταν η εγκατάσταση του συλλόγου στη Νέα Σμύρνη, όπου από το 1926 είχε αρχίσει να δημιουργείται η προσφυγική συνοικία. Η απόφαση μεταφοράς λήφθηκε το 1937 και ξεκίνησε η κατασκευή του γυμναστηρίου. Το 1938 ήταν έτοιμες οι εγκαταστάσεις στίβου και ο Πανιώνιος διοργάνωσε στη Ν. Σμύρνη αγώνες εργαζομένων. Το 1939 είχε ολοκληρωθεί ο αγωνιστικός χώρος και τα αποδυτήρια και το καλοκαίρι του 1940 ο σύλλογος μεταφέρθηκε στο Στάδιο Πανιωνίου, όπως ονομάστηκε.

1931-1940 (γ΄)

Τα υπόλοιπα αθλήματα

(ποδηλασία, ποδόσφαιρο, μοτοποδόσφαιρο, γυμναστική)





Aθλητές του Πανιώνιου στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου.

Από τα υπόλοιπα αθλητικά τμήματα του συλλόγου το μόνο που πρόσφερε επιτυχίες τη δεκαετία αυτή ήταν της ποδηλασίας που πρόσφερε πανελλήνιες νίκες και αθλητές στην εθνική ομάδα. Το 1937 ο σύλλογος πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Ελληνικής Ποδηλατικής Ομοσπονδίας. Με τέσσερις ποδηλάτες του Πανιωνίου η Εθνική ομάδα μετείχε στη βαλκανιάδα του 1931. Επίσης, το 1940 που κατέλαβε τη 2η θέση στους βαλκανικούς αγώνες μέλος της τετραμελούς εθνικής ομάδας ήταν οι κυανέρυθροι Σεφεριάδης και Στραβοπόδης και στην τεχνική επιτροπή οι Βασίλης Κοκκώνης και Καπλάνογλου. Η ποδοσφαιρική ομάδα διαλύθηκε το 1933 αλλά το πιο σημαντικό νέο υπήρξε η ανασύστασή της το 1940. Το 1932, ο πάντα ανήσυχος και πρωτοπόρος σε αθλητικές καινοτομίες σύλλογος ίδρυσε ομάδα μοτοποδοσφαίρου, ένα άθλημα που δεν ευδοκίμησε να καθιερωθεί. Επίσης, υπάρχει μια μεμονωμένη αναφορά λειτουργίας τμήματος γυμναστικής το 1933. Τέλος, αν και την προηγούμενη δεκαετία ο Πανιώνιος υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας (ΕΚΟΦ), το τμήμα κολύμβησης-υδατοσφαίρισης είχε αδρανοποιηθεί.